Home sweet home

Lieve medereizigers, IK BEN WEER THUIS!

Wat zat ik erover in dat ik niet naar huis kon maar wat een geluk dat 2 dagen voor onze vertrekdatum de vliegvelden weer open gingen. Mijn terug reis en die van mama zijn helemaal prima verlopen! Vrijdagavond/nacht uit Bangkok vertrokken en op London een overstap wat prima verliep; zo'n 21 uur was ik onderweg en zaterdagochtend om kwart over 10 zetten ik mijn beiden voeten op Nederlandse bodem, dat voelt goed!

En ja, je weet dat er mensen op je staan te wachten maar je verwacht niet zo'n comite met spandoek en slingers, fantastisch gewoon! En je vriendje, die wil je natuurlijk ook zien de zenuwen gierden door mijn lijf maar wat was ik blij hem weer te zien! Mijn neef en nicht met haar dochter (mijn achternichtje) en broertje waren er ook en mijn vader, ge-wel-dig thuiskomen gewoon!

Wat doe je zodra je in Nederland bent? Natuurlijk gewoon weer naar de kroeg (en dat om 11 uur 's ochtends - voor mij voelde dat 5 uur 's middags). Dus wat doen we? Eerst maar een lekker koud biertje (of 2)! Heerlijk bijgekletst en toen was het tijd om richting Friesland te rijden...fijn om zo door je eigen land te rijden en wat kan het hier toch ook mooi zijn!

Maar we zouden niet eerst naar huis rijden, Nee...halverwege onze route kwamen ze met het idee om eerst wat te eten bij Marco's Eetcafe! Naja, een broodje kroket gaat er na 7 maanden dan ook wel in! Nou na deze lunch wou ik toch wel naar huis - had onze hond Joris nu wel erg lang moeten missen! Nou we reden de straat in en onze buren stonden al op de straat en voordat ik het wist stonden al mijn vrienden en schoonfamilie op onze oprit! Zelf een spandoek met: Welkom thuis Ladies! Superb gewoon!

Wat? Ja, een surprise party was voor mij georganiseerd! Iedereen was er en het huis was he-le-maal versierd...ik kon geen beter thuiskomen wensen en heb dan ook een fanstatische mooie dag gehad (24 april), organistatie - Bedankt! Vrienden, buren en famillie - Bedankt!

Voor het jaar 2010 houdt het reizen voor mij op, natuurlijk nog veel bestemmingen die ik absoluut nog wil bezoeken! Voor nu eventjes niet maar in mijn hoofd ben ik alweer bezig met mijn volgende reis! Wie weet tot een volgend jaartal!

"Travel is more than the seeing of sight. It's a change that goes on, deep and permanent in the idea's of living".

Liefs Eef

0 reacties | reageer

Gaan we...of gaan we niet...

Hallo trouwe webloglezers!

Gaan we...of gaan we niet..., that's the question! Jullie zullen wel begrijpen dat ons dat de afgelopen week diverse keren hebben afgevraagd! Eigenlijk wil je niet naar huis, het liefst reis je nog 7 maanden langer! Maar ja, aan alles komt een eind zo ook aan deze reis! Moet je naar huis, kan je misschien niet naar huis...tot onze vreugde zijn London Heathrow en Schiphol weer geopend en landen wij op de afgesproken tijd op 24 april (vluchtnummer QF301, BA430, KL0878)

Wat hebben wij de afgelopen tijd gedaan? Met de auto nog naar Chiang Dao, waar ik een indrukwekkende grot heb bezocht, waarna we de auto heelhuids hebben afgeleverd in Chaing Mai waar we met de neus weer in de o zo gezellige walkingstreets vielen! Als je rond deze tijd in Chiang Mai bent, wat moet je dan vieren? Songkran!!! Oftwel: Thais Nieuwjaar!
Dat heb ik geweten! Met de grootste supersoaker die ik kon vinden ben ik op stap gegaan met de bedoeling andere nat te spuiten! Maar voordat ik goed en wel iemand kon raken was ik zelf al van top tot teen dweil doornat! Water verbroederdt, net zoals sneeuw en al snel had ik vriendschap gesloten met Amerikaanse medestrijders! Samen hebben wij vanuit de voorste linie 6 uren lang het allerbeste van onszelf gegeven! Met als gevolg: 3 dagen lang spierpijn! Maar wat hebben wij een "wille" gehad! Een van de hoogtepunten van mijn reis!

De volgende dag zijn we vanuit Chiang Mai naar Bangkok gevlogen, vandaar met de bus naar Ban Phe en daarna met de boot naar Koh Samet! Ons bountyeiland waar we onszelf hebben getrakteerd op 7 dagen "vakantie"! Eerst zagen we de "son opkomen uit de see" en daarna hebben we de "son in de see sien sakken"! Het waren zware dagen die we al zonnend, zwemmend, lezend, etend en drinkend hebben doorgebracht - erg vermoeiend allemaal!

Op dit moment zitten we in Bangkok, we kunnen merken dat de sfeer rondom de demonstraties is veranderd! Het demonstreren laten we deze keer dus maar aan anderen over! Gisteravond hebben we onze laatste avond gevierd op Koh San Road! Voor de laatste keer met de tuk-tuk en heel toevallig kwamen we Michelle en Brian tegen! Samen met hun hebben geproost op Australie, Nieuw-Zeeland, Singapore, Maleisie, Cambodja, Laos en last but not least, Thailand! Zo is er een einde gekomen aan mijn reis, een van mijn dromen is in vervulling gegaan!

7 maanden lang ben ik op reis geweest. Ik heb geen moment spijt gehad van mijn keuze en heb echt het gevoel dat deze reis, "iets" van mij is geworden! Fantastische landen heb ik mogen bezoeken met schitterende natuur, cultuur en heerlijk eten. Heb ontzettend lieve mensen ontmoet tijdens mijn reis die ik zeker ga opzoeken als ik in Nederland ben!

Ik wil jullie - mijn "trouwe" lezers bedanken voor alle lieve berichtjes op mijn site, dat waardeer ik zeer! Samen natuurlijk met de mailtjes, smsjes, telefoontjes, kaartjes en cadeautjes...soms was thuis echt heel erg dichtbij! Over 24 uur zet ik mijn beide voeten op Nederlandse bodem...ik vind het echt spannend! Ik kijk er naar uit om mijn vriendje te zien die mij 7 maanden heeft "laten" reizen, mijn super vrienden die ik nu toch ook echt wel mis, mijn 2 broertjes, mijn vader, mijn buren en (ex-)collega's en natuurlijk mijn familieleden die ik ook al zo lang niet heb gezien!

Als ik mijn ogen dichtdoe beleef ik al mijn mooie momenten keer op keer en realiseer mij dat ik intens gelukkig ben - ik heb er om heel eerlijk te zijn verder gewoon geen woorden voor! Ik kan niet verwoorden hoe ik mij op dit moment voel, ik kijk er echt naar uit om iedereen te zien - oan't moarn, tot morgen!

"Leer van gisteren, Droom van morgen, Leef vandaag"!

Liefs Ineke en Eef

8 reacties | reageer

Still going strong ;)

Hallo allemaal, hier het 1 na laatste avontuurlijke verhaal!

Na ons demonstratie avontuur in Bangkok was het helaas de tijd om verder te reizen naar het noorden. Met de trein voor nog geen euro zijn we naar Ayutthayha vertrokken, hierbij moet wel verteld worden dat de trein slechts met 30 kilometer per uur vooruit hobbelde  wat natuurlijk het voordeel gaf dat we erg lang van het uitzicht konden genieten  en dat onder het genot van fluitende vogels en kakelende kippen die uiteraard ook in de trein aanwezig waren.
Na heel wat gezweet te hebben, de trein had arko (alle ramen kunnen open)...en tig stopplaatsen verder kwamen we uiteindelijk aan in de seven seas.

Een verademing, een kussen onder je kont en goeie engelse muziek...eventjes weg van het thaise getingel. Wat doe je als je in Ayutthayha bent...fietsen  hierbij moet wel vermeld worden dat menig mens ongeveer 3 ruines en tempels per dag bezoekt maar wij er gewoon 11 hebben bezocht (en dat met 40 graden celcius ) - wat een verstand denk je achteraf! Het biertje om 6 uur na 8 uren fietsen was uiteraard zeer welkom.

De volgende dag zijn we in een bus vol aziaten naar Sukhothai gehobbeld, deze 5 uren durende rit werd uitgevoerd door slechts 1 buschauffeur. Deze buschauffeur was 's ochtends vroeg al vertrokken vanaf Bangkok en dat was aan z'n ogen dan ook wel te zien ! Op het busstation werden we besprongen door vele tuk tuk rijders die ons allemaal wel naar een onderkomen wilden brengen. Gelukkig hadden wij al een guesthouse uitgezocht, toch kon onze tuk tuk meneer het nog goedkoper voor ons maken - daar zijn we maar niet op in gegaan. En wat doe je als je in Sukhothai bent? Fietsen  langs ruines! Maar gelukkig lagen deze allemaal in 1 park. Wij voelden ons thuis in @ home...ons onderkomen in deze stad.

Toen weer in de bus, onze volgende bestemming was Chiang Mai! Hier weer aangekomen op het busstation, met gevolg - weer allemaal tuk tuk rijders die ons graag weer wilden helpen. Eenmaal in de tuk tuk probeert deze tuk tuk meneer ons nog een keer naar een ander gueshouse te brengen maar gewaarschuwd mens telt voor 2  wij dus voor 4 ! Wij gingen naar Awana House achter de gate! Onze planning was om de eerste dag na aankomst he-le-maal niks te doen in Chiang Mai behalve een massage te nemen en heerlijke fruit shakes te drinken. Zoals we hadden gelezen in de do's en dont's van Thailand is een massage die gegeven wordt door blinde mensen de beste. Natuurlijk moesten wij dit uitproberen ! Een traditionele thaise massage - dit gaat gepaard met ellebogen en knieen in je rug en op je benen. Je eigen benen die in je nek worden gelegd, het kan allemaal - een pijnbank is er niks bij. Wat krijg je na een thaise massage - zin in een massage! Wat voel je, spieren op plekken in je lichaam dat je niet wist dat je ze daar had! Anyway, het is allemaal goed gekomen.

Wat hebben we nog meer in Chiang Mai gedaan, uiteraard de bekende zondagse walking streets bezocht. Stel je heel Joure of St. Nic of heel Stobbegat voor met verkeer. De straten worden afgesloten en volgezet met kraampjes, "rotzooi" en vretterij kun je er krijgen ! We hadden het dus naar 't zin! De volgende dag moesten we vroeg op want we hadden een 2 daagse trekking geboekt. Na 1 uur met 12 mensen op een te krappe achterbank gezeten te hebben kwamen we bij de Hilltribe en Long necks aan. Hierna weer met z'n allen op een hoopje vervoerd te worden naar de olifanten. Na een hobbelende rit was het tijd voor de wandeling. En wat is het als wij de trekking gaan doen, warm - heel erg warm .  Na 3 uren gezweet en gezwoegd te hebben kwamen we bij onze gastfamilie aan, de Lahu tribe.
Na een heerlijk diner met whisky was het tijd om ons een breuk te gaan liggen op de bamboo matjes, dit hebben we geweten - maar een pilletje uit de snoepdoos doet wonderen.

De volgende dag was het tijd voor een 1,5 uur durende wandeling bergafwaarts voor een verkoelende douche van de waterval waarna we weer 2,5 uur verder moesten wandelen voor ons rafting avontuur. Samen met 2 glappige jappenels in een rubberbootje de rivier af is een avontuur op zich  onze gids zei dan regelmatig: "light,light,light" - wij hadden vrij snel in de gaten wat dit betekende! Daarna was een van onze glappige jappenel het "bokje" en mocht  als Jack Sparrow ons op een bamboovlot verder de rivier af manoevreren - wat een gezicht was dat ! Na ons rafting avontuur was het tijd voor de lunch en daarna weer met z'n allen in het busje naar huis. Ge-wel-di-ge 2 dagen maar wat hadden wij behoefte aan een voetmassage.

Hierna voor 5 dagen een auto gehuurd, een flitsende witte Toyota Yaris ! Vanuit Chiang Mai zijn we richting Chiang Rai gereden waarna we overnacht hebben in Chiang Saen vandaar de Opium Hall en de Golden Triangle bezocht en overnacht in Mae Sai. Toen we van de markt terug kwamen in Mae Sai was er een groot feest gaande voor ons hotel. Al gauw waren dit onze vrienden  en vloeide de whisky rijkelijk op onze lege maag om half 7! De bartender van onze tafel had het tempo dan ook goed hoog - om 9 uur vonden we het dan ook tijd om chinees te gaan eten.
Op dit moment zitten we nog in Doi Mae Selong en rijden we zo verder naar Chiang Dao en dan moeten we helaas zondag de auto alweer inleveren. Maandag gaan we het Songkran festival vieren. Dit is ook wel bekend als het Thaise Nieuwsjaars dag en wordt gevierd aan het eind van het droge seizoen. Het Songkran festival wordt met veel water gevierd - wij hebben onze waterballonnen al ingeslagen! De 13de vliegen we naar Bangkok waarna we 8 dagen een luxe resort hebben geboekt op Koh Samet en hier gaan bijkomen en nagenieten van ons Aziatisch avontuur!

Liefs Ineke en Eva

8 reacties | reageer

Bangkok kleurt rood

Sawatdee Khrab/Kaa!

De Peking Express, iedereen kent dit wel van de televisie serie. Koppels die elke dag een deel moeten reizen door middel van te liften in Aziatische landen. Deze koppels proberen elkaar te overtreffen door als eerste bij het eindpunt te zijn van die dag. De ritten die deze koppels maken in de voertuigen verschillen van brommers, auto's, vrachtauto's, etc. en tijdens deze televisie serie zie je dan ook dat de koppels soms het vekeerde voertuig kiezen en weer worden ingehaald.

Anyway, deze inleiding heeft een reden want wij hebben zo vaak het gevoel dat wij hieraan meedoen! Dit komt omdat we graag het goedkoopste willen rijden in de steden en dus graag afdingen - wat soms erg moeilijk is als je ze niet verstaat en zij jou niet (of doen alsof). We hebben dan ook al in allemaal verschillende voertuigen gezeten en deze rijden stuk voor stuk met het gas er goed op. Wij worden dus nooit ingehaald, haha!


Ons avontuur in Maleisie...daar waren we gebleven. Vanuit de Taman Negara zijn we naar de Perhentians Island gegaan. Vanuit de Taman Negara met de bus naar Kuala Besut gereden. Eenmaal daar aagenkomen begon het daar keihard te regenen, je kunt wel raden hoe de zee was?!
Wat een speedboot rit was dat zeg, golven van 4 meter en we waren dan ook helemaal nat toen we aankwamen. Zelf vonden we de rit fantastisch en hebben dan ook vreselijk gelachen - of onze medepassagiers dat konden waarderen weten we niet?!
Fantastisch hebben we het gehad op het eiland. Heerlijk bijgekomen, gelachen, gesnorkels, in de zon gelegen en heerlijke biertjes gedronken!

Na hier 5 dagen ons zelf hebben verwend zijn we per voet de grens overgestoken naar Thailand en vanuit Hat Yai naar Bangkok gevlogen. Hier sluiten we vanavond onze 3de dag af. De afgelopen dagen hebben we de "Grand Palace" en "Wat Pho" bezocht, geshopt in Khao Sarn (backpackers district), de "Floating Market" bezocht en met de demonstranten meegelopen...het houdt maar niet op!

Liefs Ineke en Eva

5 reacties | reageer

Eindelijk Azie

Lieve kijkbuiskinderen

Zo wat een dag was dat. Vanuit Auckland naar Singapore. De vlucht was niet lang maar 22 uren lang niet slapen daar wordt je wel heel erg moe van! Anyway, het was de moeite waard want het was zo leuk om mama weer te zien...zo apart na zo'n lange tijd ook al voelt het totaal niet lang - dat gevoel hadden mama en ik beide (eventjes voor de duidelijkheid). De eerste nacht heerlijk geslapen in het Mercure hotel, wat een verassing was dat en wat een heerlijk bed en uitgebreid ontbijt...het leven van een backpacker gaat niet altijd over rozegeur en maneschijn, haha!

Singapore, wat een leuke stad. Wij hebben ons daar echt leuk vermaakt. Zoveel gezien en zoveel gedaan dat we echt elke dag erop uit waren. Schone stad, veel afwisseling en heerlijk eten vooral in de Hawkers Centre. Genieten, echt een fijne stad om je eerste dagen van Azie daar door te brengen.

Maar, wat een verschil - het "gereis" - in "Down Under" en in Azie. Hier is het vergeleken met daar soms echt een zooitje ongeregeld en kijken mama en ik elkaar soms ook maar raar aan. Tot nu toe totaal geen problemen gehad dus we kunnen er ook altijd wel om lachen. Behalve mama als een chaufeur weer met meer als 100 kilometer (met een bus vol aziaten en 2 blanken) over de snelweg rijdt.

Tsja, wat hebben we tot nu toe allemaal gedaan:

• Verschrikkelijk van Singapore genoten.
• Heerlijk gegeten.
• Gelachen.
• Airco's afgeplakt.
• Veel in de bus gezeten.
• Heel veel afgedongen in taxi's...ik vindt het maar een mooie sport.
  

• Melaka bezocht, daar hebben we ons eventjes herenigd met het Stadthuys. Een bezoek gedracht aan het Nederlandse kerkhof.
• Hierna een bus gepakt naar Kuala Lumpur. Daar voor weinig geld weer in een te luxe hotel overnacht met heerlijk ontbijt. Batu cave bezocht, Petronas Twin Towers bezocht.
• Bus gepakt naar de Taman Negara (130 miljoen jaar oude regenwoud), waar we nu zijn. Vanochtend een 5 uren gewandeld. We hebben de Canopy walk gedaan en een schitterend uitkijkpunt opgeklommen.
  
  
• We gaan morgen naar de Perhentians Island toe waar we 4 nachten op het strand gaan bijkomen van onze eerste indrukken, mama haar "kleurtje" erop wil krijgen, veel boeken gaan lezen, zwemmen, snorkelen en natuurlijk eten - je zou bijna denken dat we niks anders doen!
  

Liefs Ineke en Eva

15 reacties | reageer

Goodbye "Down Under"

Hello there,

Tsja, ik kon het echt niet laten om nog een laatste berichtje (vanuit "Down Under") te plaatsen. Januari 2009, in die maand is het allemaal begonnen in Amsterdam bij de World Ticket Centre en daar heb ik m'n ticket gekocht naar Australie en Nieuw-Zeeland. Als sinds ik mij kan herinneren was dit een van mijn dromen, reizen!

Australie en Nieuw-Zeeland zijn en waren voor mij 2 fantastische landen die beide hun mooie kanten hebben. Australie de schitterende zee met z'n ideale surfgolven, de cultuur, natuur, vriendelijkeheid van de mensen, kangaroo's, koala's, wildkamperen, dessert, schitterende national parks en natuurlijk nog veel meer.
Nieuw-Zeeland, daar is het geen straf om in de auto te zitten want het uitzicht is fantastisch mooi en zo groen! Nieuw-Zeeland waar ik nog een van mijn dromen heb vervuld en met dolfijnen heb gezwommen! Nieuw-Zeeland met de gletsjers, vulkanen, meren, bergen, ruwe rivieren en in de  zomer de heerlijke zon.

De tijd is zo ontzettend snel gegaan dat ik met een beetje een gemeng gevoel dit bericht typ en ik denk morgen ook het vliegtuig in stap. Ik vlieg morgen eerst nog naar Australie dus wordt voor een paar uurtjes nog herenigd met Sydney.
Morgen zal ik naar een totaal andere cultuur, natuur, regels, geloof, normen en waarden vliegen waar m'n moeder op mij zal wachten. Ook hier hoop ik het weer fantastisch te hebben en ik hoop net zulke goeie ervaringen op te doen als in deze twee fantastische landen.

Een ding heb ik geleerd tijdens deze reis, vooral toen ik mijn val maakte in Raglan.

"Life is what happens to you while you're busy making other plans" - John Lennon

En dit is zeker zo, als ik nu ook om mee heen kijk en realiseer waar ik me de afgelopen 5 maanden, 3 weken en 1 dag mee heb bezig gehouden krijg ik gewoon zo'n gelukkig gevoel van binnen...dat is niet in woorden uit te drukken. Daarom maar een afscheid vanuit "Down Under"!

Liefs Eef

p.s. Mijn Nederlandse nummer: +31610696041 heb ik in Australie laten liggen, hier ben ik dus niet meer op te bereiken. Mijn andere nummer +31654687850 zal ik weinig tot niet gebruiken.

4 reacties | reageer

Een ongeluk zit in een klein hoekje

Hoi hoi allemaal

Meer als 2600 kilometer gereden in 11 dagen en weer teveel gezien en teveel meegemaakt dat ik eventjes diep ik mijn geheugen moet gaan graven over hoe het allemaal is gegaan!

Na het (totaal-niet-leuk) afscheid op de 19de van februari moest ik die dag toch een paar keer goed slikken want dat was raar. Heb ik samen met Arjan het hele zuidereiland gezien, samen gelachen, schitterende dingen gezien en het samen fantastisch gehad weer eventjes op m'n eigen benen staan. Dus wat doet Eef, eerst naar de "van Dam's" shop (hebben we toch familie in Nieuw-Zeeland mama?) voor Nederlandse drop. Hierna sushi gekocht en ik was toch weer eventjes happy van binnen. 's Middags met Michelle en Brian bijkletst en saampies een drankje gedronken in Christchurch, ik moest toch wachten op Elko. Elko kwam rond 6 uur aan, eventjes bijgekletst en hup naar de TMNT.

Anyway, de 20ste zijn we van het zuidereiland naar het noordereiland overgegaan met de ferry. Een heerlijke trip met de zon in ons gezicht, dat was dus wel eventjes genieten want de fjorden zijn hier ook duidelijk aanwezig! In Wellington zijn we naar het Te Papa Museum gegaan waar we (uiteraard wat anders) cultuur hebben gesnoven.
Na Wellington zijn we de Forgotten Highway op gaan rijden vanuit Wanganui naar Taumarunui. We zijn eerst richting Egmont National Park gereden waar we voor een deel de Mount Taranaki hebben beklommen. Onderweg op de Forgotten Highway hebben we de Mount Damper Falls bezocht (deze waterval is 85 meter lang en de hoogste van het noordereiland). Daarna door een schitterend landschap gereden en bij Central Norh Island gestopt.

Na deze route hebben we Taumarunui verlaten en zijn we richting de Waitomo Caves gereden, Elko heeft hier geraft en ik heb een schitterende wandeling gemaakt door de Ruakuri Natural Tunnel. Hierna zijn we richting Raglan gereden - een van de surfspots van Nieuw-Zeeland! De volgende ochtend gesurft, en je raad het al - Eef maakt een gigantische val waarmee ik m'n hele nek, rug en schouders flink heb bezeerd! Na deze niet-echt-prettige-surfochtend zijn we doorgereden naar Taupo waar we onderweg de Bridal Veil Fals hebben bezocht. Vanuit Taupo zijn we naar Rotorua gereden langs de Huka Falls (ook wel bekend als de schuimfalls). Na deze culturele dag zijn we naar Turangi gereden om de volgende dag de Tongariro Crossing te doen (een van de mooiste 1 dags wandelingen in Nieuw-Zeeland).

En ja hoor, je raad het al. Eef heeft vanaf haar val in Raglan bijna niks kunnen doen, alles zat vast en deed mega zeer dus deze crossing kon ik wel op m'n buik schrijven net zoals m'n 3de skydive die ik graag in Taupo had willen doen...wat een pech! Deze dag heb ik een fantastisch plekje bij Lake Taupo opgezocht en heerlijk van de zon genoten met een goed boek.

Vanuit Turangi zijn we weer naar Taupo gereden waar de craters of the moon hebben bekeken en vanuit naar Napier zijn gereden. Na Napier zijn we naar Taumatawhakatangihangakoauauotamateaturipukakapikimaungahoronukupokaiwhenuakitanatahu gereden, jaja...de langste plaatsnaam gereden die 92 letters lang en is vermeld in het Guinness Book of Records. Vanuit hier weer terug naar Napier waar we hebben overnacht. De volgende ochtend er vroeg uit want we wouden "de eerste zonsopgang van de wereld" zien. Dus wij om half 7 keurig klaar en wel komt er politie aan...ik dacht: "nu zullen we het krijgen, we worden gepakt voor wildkamperen". Maar nee, deze aardige man kwam ons waarschuwen voor een Tsunami. Natuurlijk zijn we gebleven om de zonsopgang te zien maar hierna moesten we toch richting Gisborne dus we hebben er weinig van gezien.
Gelukkig zijn we ook niet gebleven want het stelde he-le-maal niks voor. De Kiwi's noemde het ook wel de "PeeWee" Tsunami.

Vanuit Gisborne hebben we de Pasific Coast Highway route gevolgt die 334 kilometer lang is en je in 6 a 7 uren kunt rijden (zonder te stoppen) dus halverwege deze route hebben we in Te Araroa overnacht. Tijdens deze trip hebben we bij Cook's Cove & Tolage Warf gestopt, de Warf in Waima bezocht en een stop gemaakt bij het schitterende strand bij
Waipiro Bay. In Tikiti de historische St. Mary's kerk bezocht en daarna 700 treden beklommen om het meest oostelijke puntje van Nieuw-Zeeland te bezoeken waar de East Cape Lighthouse ligt op 154 meter boven zeelevel.

Na deze route zijn we verder omhoog gereden richting Auckland maar onderweg gestopt in Te Puke, deze stad staat bekend als de stad van de kiwi en hebben deze Chinese vrucht internationaal populair gemaakt. De volgende dag de Hot Water Beach bezocht en de Cathedral Cove. Daarna naar Leigh doorgereden om bij Goat Island te gaan snorkellen. Daar waren we vanochtend en op dit moment zitten we in Paihia - the Bay of Island!

Dit is nog niet eens alles van alles wat ik samen met Elko heb beleefd en heb gezien maar m'n geheugen werkt ook niet echt meer mee, dus hier moeten jullie het eventjes mee doen! Zoals jullie kunnen zien op de kaart (en m'n gegeven plaatsnamen) hebben we in korte tijd echt ontzettend veel gezien en ontzettend veel gereden...het is vermoeiend maar zeker de moeite waard! Ook is er een duidelijk verschil te merken met de eilanden. Het zuidereiland wonen ongeveer 1 miljoen mensen. De natuur op dit eiland is veel meer aanwezig met de sounds, fjorden, gletsjers, pinguins, zeehonden, zeeleeuwen en dolfijnen. Het noordereiland waar 3 miljoen mensen wonen (en dat is te merken) biedt meer aan qua vulkanisch landschap en hotpools. Mijn voorkeur gaat uit naar het zuidereiland maar des al niet te min is het hier ook prachtig!

Ik hoop dat jullie m'n verhaal niet (te) saai vinden en dat jullie het nog steeds met plezier lezen!

Liefs Eef

9 reacties | reageer

Teveel om op te noemen

Kia ora

Het einde is voor Arjan helaas in zicht! We hebben nog 2 daagjes samen en dan vliegt hij weer naar het koude Nederland toe! Koud is het op dit moment ook bij ons in Christchurch en lopen we soms ook met de lange broek aan en een trui maar we hebben ook schitterende dagen er tussen zitten dat de warme kleren snel uit gaan en de korte broek weer wordt aangetrokken!

We hebben weer spectaculaire dingen meegemaakt. Zo hebben we een wijnhuis bezocht genaamd; Yealands Estate. Deze man genaamd; Peter Yealands heeft zo'n 1000 hectare wijngaard. Hier hebben we een rondleiding gekregen en daarna (uiteraard) wijn geproefd, natuurlijk 2 heerlijke flesjes gekocht. Als jullie nieuwschierig zijn (wat ik me voor kan stellen,haha) bij de Gall&Gall in Nederland zijn ze ook te koop.

Na ons wijnavontuur zijn we verder ge-cruised naar Kaikoura, wat aan de oostkust ligt. We wisten dat we hier met dolfijne konden zwemmen dus dat waren we ook van plan. Wij met onze (nog-nooit-wat-van-te-voren-geboekte-houding) naar de Information met de vraag of het mogelijk was...wat denk je: volgeboekt tot en met zaterdag! Daar was Eva vies teleurgesteld in maar we hadden onze namen op de wachtlijst gezet. Ze hadden ons ook aangeraden om naar het bedrijf te gaan op de uren dat de tours vertrokken omdat er nog wel eens mensen zijn die op het laatste moment besluiten het niet te doen, of gewoon niet komen opdagen. Nou wij erheen om half 1. Die dag regende het verschikkelijk en was het echt "Hollands" weer. Ja, hoor we konden mee om half 1, we konden alleen mee als "extra" zwemmer (zodra er een persoon klaar was met zwemmen met de dolfijnen, konden wij die "over-tijd" vol zwemmen). Beide vonden we dat zonde van het geld en vroeg of we de volgende dag het opnieuw konden proberen.
Toen zei de vrouw dat er nog 2 plaatsjes vrij waren om 20 over 5 's ochtends om met de dolfijnen te zwemmen. Beide zeiden we meteen: "ja" en hebben we die dag dan ook gezwommen met de Dusky dolfijnen. We kunnen beiden zeggen, dat was echt een bijzondere ervaring en dat hadden we echt niet willen missen. We hadden nog meer geluk tijdens onze dolfijnen tour, zo hebben we dus gezwommen met de Dusky dolfijn. Common dolfijnen gezien (de eerste keer dat ze in Kaikoura "gespot" zijn) en een bult-rug walvis gezien (deze walvis was ook nog nooit eerder in Kaikoura "gespot"). Nu was het wel zo dat de bult-rug walvis verdwaald was maar aan zijn manier van gedrag in het water kon het hem niet zoveel schelen (de walvis zat mooi te cruisen en heerlijk plankton te eten,haha)! Echt een ge-wel-dige tour en 1 van onze "high-lights" van Nieuw-Zeeland en een droom voor Eva die uitkwam!

Op dit moment zijn we in Christchurch en zijn vanochtend bij Hanmer Springs vandaan vertrokken, gisteren nog een verlaat valentijn diner gehad en vanochtend bij de hot-pools gerelaxed. Morgen willen we nog naar Akaroa waar we 's avonds "onze" trip afsluiten met weer een diner buiten de campervan!

Owja, over geluk gesproken met de dolfijnen zwemmen. Eva begint een beetje vergeetachtig te worden en zo zijn we vergeten op de site te zetten dat wij een "beste" barst in ons vooruit hadden gekregen tijdens het rijden. Beide zaten we behoorlijk in de stress en waren we bang dat hij verder zou uitgroeien. We waren in Motueka naar de "Mac" gegaan voor een ijsje en toen we naar buiten liepen kwam een autoruitreperateur tegen. Eva snel uit de auto om te vragen of hij ergens een werkplaats had waar hij dat kon reperaren, Meneer zei: "Kom over 10 minuten maar terug nadat ik mijn eten heb besteld dan doe ik het hier eventjes op de parkeerplaats voor $ 45,-". Wij snel gepind en zo onze vooruit laten repareren bij de "Mac" op de parkeerplaats.

Arjan vliegt 19 februari terug naar Nederland en zet zaterdagochtend 20 februari zijn voetjes weer op Nederlandse bodem (helaas voor Eva)! 20 februari neemt Eva de ferry naar het noorder eiland en ga daar met Elko het noorder eiland ontdekken. 8 Maart verwacht Eva in Singapore te zijn.

Liefs Arjan en Eva

2 reacties | reageer

Volgende pagina »